POMAGAMY JUŻ 10 LAT - ZAUFAŁO NAM 1200 OSÓB
100 PROCENT GWARANCJI PROFESJONALNEJ TERAPII

LSD, czyli dietyloamid kwasu lizergowego, to substancja psychoaktywna o działaniu halucynogennym, odkryta przypadkiem przez szwajcarskiego chemika Alberta Hoffmana w roku 1938 przy okazji badań nad sporyszem (grzybem atakującym zboża) w ramach poszukiwania stymulatora krążenia krwi. Początkowo LSD stosowane było w psychiatrii jako lek o działaniu antypsychotycznym, antydepresyjnym, przeciwlękowym oraz przydatnym w zaburzeniach osobowości.

Dziś także znajduje zastosowanie w medycynie, nie tylko jako substancja przeciwlękowa, ale też w leczeniu klastrowych bólów głowy czy w pierwszym okresie terapii alkoholowej (około 6 miesięcy). Wciąż też prowadzi się badania nad wykorzystaniem LSD do wyjaśnienia mechanizmów neurologicznych, tj. stanów świadomości.

LSD - psychiczne objawy zażycia

LSD to agonista receptorów serotoninowych 5-HT2A. Jest związkiem o niskiej toksyczności, jednak jest na tyle silny, że do wywołania halucynacji wystarczy dawka rzędu 20 mikrogramów. Zażycie LSD - ten organiczny związek chemiczny  jest bezbarwnym i bezwonnym ciałem stałym, częściowo rozpuszczalnym w wodzie, a najczęściej spotyka się go w postaci listków nasączonych roztworem, kryształków albo pigułek - powoduje takie objawy psychiczne jak:

  • halucynacje wzrokowe,
  • syntestezje audiowizualne ("słyszenie kolorów", "widzenie dźwięków"),
  • zniekształcone postrzeganie obiektów, kolorów, dźwięków i obrazu własnego ciała,
  • „szlaki”, czyli barwne ślady pozostające za poruszającym się obiektem,
  • derealizacja,
  • depersonalizacja,
  • wzmocnienie pozytywnych uczuć: szczęścia, bliskości z innymi, otwartości i zaufania,
  • euforia,
  • odczuwanie „pełnego, pogłębionego wglądu”,
  • „zrozumienie” uniwersalnych praw rządzących światem.

To znaczne pobudzenie czynności komórek układu nerwowego pojawia się w różnym czasie u różnych osób - zazwyczaj ok. 30-90 minut po zażyciu. Efekty po zażyciu LSD utrzymują się od jednej do trzech godzin choć halucynacje mogą się utrzymywać nawet do około dwunastu godzin.

Bad trip i flashbacki (palinopsje) po LSD

Obok w/w objawów, które wiele osób odczuwa jako przyjemne, może pojawić się także szereg objawów nieprzyjemnych, z których najgorszy zestaw to tzw. bad trip - przerażające doznania dotyczące własnego ciała, omamy, rozpacz, rozczarowanie, lęk, strach przed śmiercią, panika, myśli samobójcze; słowem: przedłużające się reakcje psychotyczne. Mogą pojawić się także palinopsje (flashbacki) - zaburzenie neurologiczne polegające na przetrwałym widzeniu lub wielokrotnym pojawianiu się obrazu, mimo ustania działania wywołującego go bodźca).

LSD - somatyczne objawy zażycia

Efekty zastosowania LSD potrafią być nieprzewidywalne i skrajne różne u poszczególnych osób. Należy też liczyć się z możliwością wystąpienia takich objawów somatycznych jak:

  • znaczny wzrost temperatury ciała,
  • rozszerzenie źrenic,
  • wzrost ciśnienia tętniczego,
  • tachykardia,
  • wzmożona potliwość,
  • mdłości.

Czy LSD uzależnia?

LSD należy do środków nieuzależniających fizycznie, ale częste jego przyjmowanie wiąże się ryzykiem uzależnienia psychicznego oraz zwiększenia poziomu tolerancji na tę substancję. Kiedy musisz przyjmować coraz wyższe dawki LSD, aby osiągnąć podobny stan umysłu, można uznać to początek drogi do przedawkowania. W przypadku halucynogenów rzadko mówi się o uzależnieniu, częściej o przewlekłym ich używaniu. Obserwuje się głównie uzależnienie psychiczne, behawioralne – chęć i dążenie do zdobywania halucynogenów i bycia pod ich wpływem.

Jednocześnie, choć osoba odurzona LSD zdaje sobie sprawę z tego, że doznaje halucynacji, stan zaburzonej percepcji skutkuje u niej błędną oceną odległości, czasu i własnych możliwości. Może więc stwarzać sytuacje zagrażające jej życiu i zdrowiu.

Silne przeżycia pod wpływem LSD mogą stać się wyzwalaczem dla poważniejszych stanów psychotycznych indukując trwałe zaburzenia psychiatryczne.

Nie ma specyficznego leczenie osób przewlekle używających środków halucynogennych. W razie potrzeby stosuje się elementy psychoterapii poznawczo-behawioralnej. Podczas bad trip pomocna może być farmakoterapia (doustne podawanie leków przeciwlękowych).

 

Call Now Button