Picie ryzykowne i szkodliwe – co to oznacza?
Większość osób pijących alkohol spożywa go okazjonalnie, w ilościach, które nie powodują natychmiastowych negatywnych konsekwencji zdrowotnych. Jednak niektóre osoby, nawet jeśli nie są uzależnione, mogą spożywać alkohol w sposób wysoce ryzykowny, co stopniowo prowadzi do poważnych problemów zdrowotnych i społecznych. Czy picie alkoholu raz w tygodniu jest szkodliwe? To zależy od ilości i okoliczności spożycia – regularne upijanie się, nawet jeśli zdarza się tylko raz w tygodniu, może zwiększać ryzyko uzależnienia i negatywnie wpływać na organizm. Kiedy nadmierne spożywanie alkoholu jest piciem ryzykowanym
Czego dowiesz się z artykułu:
- Czym jest picie szkodliwe?,
- Czym jest picie ryzykowne?;
Spis treści
Czym jest picie ryzykowne?
Za picie ryzykowne uznaje się spożywanie nadmiernych ilości alkoholu. Często jest ono określone przedsionkiem alkoholizmu. Choć takie picie nie powoduje żadnych szkód dla zdrowia, mogą one się pojawić, gdy wzorzec picia nie ulegnie zmianie. Picie ryzykowne może dotyczyć tak naprawdę każdego człowieka, niezależnie od jego wieku, płci, statusu społecznego, sytuacji finansowej czy wykształcenia. Może, ale nie musi prowadzić do alkoholizmu.
Picie ryzykowne nie stanowi kategorii diagnostycznej, ani nie jest obecne w klasyfikacji chorób ICD-10. To jedynie umowne stwierdzenie, jednak nie oznacza to wcale, że jest obojętne dla organizmu człowieka. Za picie ryzykowne uznaje się średnie spożywanie 100% alkoholu w ilości 20-50 g przez kobietę oraz w ilości 40-60 g przez mężczyznę. Osoby pijące ryzykownie często nie zdają sobie sprawy z potencjalnych zagrożeń i konsekwencji.
Czym jest picie szkodliwe?
Picie szkodliwe, w odróżnieniu od picia ryzykownego – jest obecne w klasyfikacji chorób ICD-10. Mowa o nim wtedy, gdy spożywanie alkoholu staje się współprzyczyną lub przyczyną pojawienia się szkód psychicznych, somatycznych bądź zaburzeń zachowania. Do tych szkód można zaliczyć m.in. zapalenie trzustki, nadciśnienie tętnicze, napady agresji czy stany depresyjne.
W przypadku picia szkodliwego, nie stwierdza się jeszcze uzależnienia od alkoholu. Mimo to, w takiej sytuacji zaleca się ograniczyć spożywanie alkoholu. Jeśli dana zdaje sobie sprawę ze zbyt częstego picia, powinna skonsultować tę kwestię z lekarzem, a także ustalić plan picia. Pozwoli on określić maksymalną liczbę dni picia w tygodniu, sposoby zwolnienia tempa picia, okoliczności zachowania bezwzględnej abstynencji, a także dodatkowe zasady, mogące mieć związek np. z porą dnia, rodzajem alkoholu czy miejscem picia.
Picie ryzykowne i szkodliwe a alkoholizm
Picie szkodliwe może łatwo doprowadzić do alkoholizmu. W szczególności niepokój powinny wzbudzić następujące zachowania i symptomy:
- alkohol jest spożywany w celu poprawy nastroju, poradzenia sobie lub zapomnienia o codziennych problemach i emocjach,
- przywiązywanie wagi do alkoholu, np. konieczność picia podczas spotkań towarzyskich, a także krytykowanie osób zachowujących abstynencję,
- kontynuowanie spożywania alkoholu mimo widocznych, negatywnych konsekwencji,
- stan upojenia staje się za każdym razem coraz mocniejszy, występują epizody utraty pamięci,
- bliscy zaczynają zwracać uwagę na problem alkoholowy, a osoba pijąca temu zaprzecza.
W przypadku picia szkodliwego nawet mała redukcja konsumpcji alkoholu okaże się niezwykle korzystna dla zdrowia. Nie ma konieczności całkowitego zrezygnowania z picia, jednak ograniczenie pomoże zachować zdrowie i dobre samopoczucie.
Warto pamiętać, że uzależnienie od alkoholu nie powstaje z dnia na dzień. Cały proces rozpoczyna się od picie ryzykownego, następnie przechodzi w picie szkodliwe, a później w alkoholizm. Pierwsze objawy alkoholizmu to m.in.
- regularne spożywanie dużych ilości alkoholu,
- rozpoczynanie dnia od alkoholu,
- rozdrażnienie w przypadku utrudnionego kontaktu z alkoholem,
- picie w samotności lub ukryciu,
- wypieranie się,
- odczuwanie silnej potrzeby wypicia alkoholu,
- koncentrowanie całej uwagi na alkoholu,
- luki w pamięci.
Skutki nadużywania alkoholu
Nadużywanie alkoholu niesie za sobą poważne konsekwencje zdrowotne, psychiczne i społeczne. Długotrwałe spożywanie alkoholu może prowadzić do uszkodzenia wątroby (stłuszczenie, marskość, zapalenie wątroby), układu nerwowego (neuropatia alkoholowa, uszkodzenie mózgu) oraz układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie, ryzyko udaru i chorób serca). Ponadto, regularne picie alkoholu osłabia układ odpornościowy, zwiększając podatność na infekcje i choroby przewlekłe. Poza skutkami fizycznymi, alkohol wpływa negatywnie na zdrowie psychiczne, powodując depresję, lęki, a w skrajnych przypadkach psychozy alkoholowe i zaburzenia pamięci (np. zespół Korsakowa). Nadużywanie alkoholu prowadzi także do poważnych problemów społecznych – może być przyczyną konfliktów rodzinnych, utraty pracy, trudności finansowych oraz wzrostu ryzyka uzależnienia, które wymaga specjalistycznego leczenia.
Kiedy warto rozpocząć leczenie alkoholizmu?
Na leczenie alkoholizmu warto zdecydować się zawsze, gdy alkohol utrudnia codzienne życie i ma bezpośredni wpływ na relacje, pracę, zdrowie czy samopoczucie. Dla wielu osób wystarczającym rozwiązaniem może okazać się detoks alkoholowy. Osobie, która zdaje sobie sprawę z problemu alkoholowego, będzie łatwiej uporać się z tym problemem. W przypadku zaawansowanych i wieloletnich uzależnień najlepsze rozwiązanie stanowi ośrodek terapii uzależnień.
W takim miejscu osoba uzależniona ma dostęp do specjalistów, którzy codziennie zajmują się tego typu problemami. To również miejsce, w którym przebywają osoby uzależnione. Świadomość, że nie jest się samemu, A problem alkoholowy dotyczy wielu osób – pomaga w oswojeniu się z chorobą. Uzależniona osoba może wybrać się do ośrodka prywatnego lub państwowego. Cennik ośrodka leczenia alkoholizmu będzie się różnić w zależności od placówki, jej lokalizacji, a także możliwości, jakie oferuje swoim pacjentom.
Ośrodki leczenia alkoholizmu pomagają nie tylko w leczeniu choroby, bowiem wspierają także rozwój osobisty pacjentów. Placówki oferują różnego rodzaju zajęcia, m.in. z relaksacji, medytacji, czy różnych umiejętności, takich jak szycie, malowanie czy gotowanie. Czas trwania terapii może być dostosowany do indywidualnych potrzeb pacjenta. Niektóre terapie trwają 2 tygodnie, z kolei inne nawet do 3 miesięcy. Wszystko zależy od stopnia uzależnienia.
O autorze
mgr Waldemar Wantoch-Rekowski
psycholog, specjalista psychoterapii uzależnień
Pomysłodawca i współwłaściciel Ośrodka „WANT”, od 20 lat pomagający osobom uzależnionym. Ukończył studia psychologiczne w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Sopocie oraz Studium Pomocy Psychologicznej i Studium Terapii Uzależnień w Warszawie. Odbył staż kliniczny oraz superwizje w WOTUW Stanomino i brał udział w wielu kursach i terapiach dla osób uzależnionych. W 2008 roku zaczął tworzyć Poradnię Leczenia Uzależnień w Szpitalu Specjalistycznym w Kościerzynie, a w 2013 roku, powołał do życia ośrodek terapii uzależnień „WANT”.