Mój syn jest narkomanem! Jak uzyskać pomoc? Jak postępować z dorosłym narkomanem?  

Czego dowiesz się z artykułu:

• Jak postępować z synem narkomanem?,
• Jak pomóc synowi uzależnionemu od narkotyków?,
• Jak szukać pomocy dla syna uzależnionego od narkotyków?;

Jak postępować z narkomanem w domu?

Młodzi ludzie w wieku dojrzewania poszukują swojej własnej tożsamości w różnych obszarach. W związku z tym starają się zakwestionować istniejący porządek. Nietrudno się domyślić, że wszelkie zakazy przeobrażają się w zachętę. Do tego dochodzi presja rówieśnicza, popkulturowe wzorce, poczucie niezrozumienia ze strony najbliższych, a na końcu organiczna tendencja do popadania w uzależnienia. Co zrobić z dorosłym synem narkomanem? Jak postępować z narkomanem?

Gdy problem narkomanii pojawia się w rodzinie, reakcje bywają skrajne. Niektórzy rodzice próbują wypierać problem i nie potrafią przyznać sami przed sobą: mam syna narkomana. Nie dopuszczają do siebie myśli, że przeoczyli niepokojące sygnały i unikają odpowiedzialności, a zamiast tego otaczają się ułudą, która nie wiele ma wspólnego z rzeczywistością.

Z drugiej strony opiekunowie mają tendencję do przybierania zupełnie przeciwnych postaw. Wywierają nacisk na dziecko, obarczają je winą za wszelkie niepowodzenia, wywracają życie rodzinne do góry nogami i zastanawiają się, jak zmusić syna narkomana do leczenia. Nie są świadomi tego, że protekcjonalna postawa doraźnie służy wyłącznie im samym, ale nie prowadzi do rozwiązania problemu.

Ekstremizm w różnych dziedzinach życia przynosi więcej szkód niż korzyści. Nie inaczej jest w tym przypadku. Ani surowość, ani pobłażliwość nie pomoże wrócić synowi na właściwe tory. Konieczne jest odnalezienie balansu. Pomimo że wyjście z uzależnienia od narkotyków nie jest prostą i łatwą drogą, to jest to wykonalne. Przekonaj się jak pomóc synowi narkomanowi w umiejętny i skuteczny sposób.

Toggle

Jakich działań należy się wystrzegać?

Zastanawiasz się, jak pomóc synowi uzależnionemu od narkotyków? Zanim przejdziemy do tego, co można zrobić, by wesprzeć osobę w nałogu, warto najpierw zrozumieć, czego unikać. Uzależnienie to nie tylko chwilowa słabość, którą można przezwyciężyć samą siłą woli – to jednostka chorobowa, wymagająca systematycznego leczenia, podobnie jak inne zaburzenia psychofizyczne.

Należy pamiętać, że osoba uzależniona myśli w sposób różniący się od sposobu myślenia osoby zdrowej. Mózg uzależnionego skupia się na poszukiwaniu sposobu na zdobycie i zażycie substancji, co wypacza percepcję i sposób reagowania na otaczający świat. Ważne jest, by bliscy zbudowali w sobie pokłady empatii i spróbowali spojrzeć na rzeczywistość oczami osoby zmagającej się z nałogiem.

Oto działania, których należy unikać:

• Unikaj obwiniania i oceniania – osoba uzależniona najczęściej już odczuwa silne poczucie wstydu i winy. Krytykowanie czy upominanie może tylko pogłębić jej izolację i zniechęcić do szukania pomocy.
• Nie stosuj moralizatorskich rozmów – kazania o „moralnym obowiązku” czy „sile woli” są często nieefektywne, ponieważ osoba uzależniona nie jest w stanie w pełni kontrolować swojego zachowania. Nałóg przejmuje kontrolę nad mechanizmami motywacji i myślenia.
• Nie kontroluj na siłę – śledzenie, przeszukiwanie rzeczy osobistych lub monitorowanie każdego kroku uzależnionego może spowodować, że stanie się bardziej zamknięty i nieufny. Brak zaufania wywołuje agresję lub prowadzi do pogłębienia nałogu.
• Nie bagatelizuj problemu ani nie usprawiedliwiaj – tłumaczenie nałogu jako „przejściowego etapu” lub usprawiedliwianie go innymi problemami osobistymi nie pomoże. Uzależnienie wymaga poważnego podejścia i profesjonalnej pomocy.
• Unikaj prób siłowego odciągania od narkotyków – próby zabierania narkotyków lub grożenie konsekwencjami mogą wywołać reakcję obronną, wzmacniając chęć zażycia. Zamiast tego, warto skupić się na budowaniu atmosfery zrozumienia.
• Nie pozwól, by emocje przejęły kontrolę – emocje takie jak złość, frustracja czy rozczarowanie są naturalne, ale działając pod ich wpływem, możesz tylko zaognić sytuację. Podejmowanie działań pod wpływem emocji często prowadzi do zaostrzenia konfliktu i pogorszenia relacji.

Odpowiednie podejście do osoby uzależnionej wymaga dużej cierpliwości i gotowości do pracy nad budowaniem relacji opartej na zrozumieniu, wsparciu i zaufaniu. Warto także zastanowić się nad konsultacją ze specjalistą od terapii uzależnień, który pomoże dobrać odpowiednią strategię działania i wskaże najlepszą drogę do nawiązania dialogu z osobą uzależnioną.

Czym jest współuzależnienie - jak uzależnienie syna od narkotyków wpływa na otoczenie?

W kontekście nałogów często pojawia się pojęcie współuzależnienia. Oznacza to sytuację, w której osoba zażywająca narkotyki zostaje przez bliskich otoczona kordonem. Wszystkie działania rodziny zaczynają się koncentrować na synu. Regularnie staje on w obliczu obietnic nagrody albo gróźb kary za podjęcie określonych działań. Rodzice próbują też pomóc w doraźny sposób. W tym celu spłacają długi zaciągnięte na poczet zakupu narkotyków. Poza tym mają oni w zwyczaju przejmować odpowiedzialność za wszystkie poczynania swojego dziecka. Takie postępowanie to droga donikąd.

Do czego prowadzi współuzależnienie od narkotyków?

Gdy rodzice przyjmują na swoje barki ciężar niepowodzeń syna, przyczyniają się do swoistego rozprzestrzenienia skutków choroby na inne osoby. Oczywiście nie oznacza to, że pozostali członkowie rodziny zaczynają zażywać narkotyki. Niemniej zaburzenia dotyczące syna zaczynają również wpływać negatywnie na zdrowie innych. Ze względu na poczucie wstydu opiekunowie zaniedbują relacje towarzyskie i zawodowe. Pogrążają się w spirali zobowiązań finansowych, które w zamyśle miały stanowić inwestycję w powrót do statecznego życia. Wszystkie konsekwencje sprzyjają rozwojowi zaburzeń psychicznych. W rezultacie okazuje się, że całe otoczenie osoby uzależnionej zaczyna potrzebować specjalistycznego wsparcia.