POMAGAMY JUŻ 13 LAT - ZAUFAŁO NAM 2500 OSÓB
PROFESJONALNA TERAPIA W RENOMOWANEJ KLINICE

Leczenie uzależnień (terapia uzależnień) – czym jest i gdzie szukać pomocy

Uzależnienia to jedna z najpoważniejszych chorób cywilizacyjnych, stawiana dziś obok depresji, zaburzeń lękowych czy zaburzeń odżywiania. Statystyki pokazują, że różne rodzaje uzależnień obejmują coraz większą część społeczeństwa. Wpływ na to ma szybki rozwój cywilizacyjny, łatwy dostęp do substancji psychoaktywnych i technologii, a także rosnący poziom stresu i presji. Uzależnienie nie jest więc problemem jednostki, ale zjawiskiem globalnym, wymagającym profesjonalnej pomocy i systemowych rozwiązań.

Czego dowiesz się z artykułu:

  • Czym jest leczenie uzależnień?,
  • Jakie są rodzaje uzależnień?,
  • Gdzie szukać pomocy?;

Czym właściwie jest uzależnienie?

Uzależnienie to choroba o złożonym podłożu, która zawsze jest czymś nabytym – nikt się z nią nie rodzi. Mogą jednak istnieć predyspozycje genetyczne, psychiczne czy środowiskowe, które zwiększają ryzyko jej rozwoju. Najprościej mówiąc, uzależnienie można określić jako przymus sięgania po daną substancję lub wykonywania określonej czynności, mimo świadomości negatywnych konsekwencji. Nie musi więc dotyczyć wyłącznie alkoholu, narkotyków czy leków – równie destrukcyjne mogą być uzależnienia od pracy, zakupów czy internetu.

Uzależnienia fizyczne i psychiczne

Uzależnienia od substancji psychoaktywnych, takich jak alkohol, narkotyki czy leki, mają dwa oblicza: fizyczne i psychiczne.

  • Uzależnienie fizyczne objawia się zmianami w funkcjonowaniu organizmu – pojawiają się objawy abstynencyjne (drżenia, poty, bezsenność, bóle mięśni), gdy osoba nie dostarczy kolejnej dawki substancji.
  • Uzależnienie psychiczne polega na silnym pragnieniu, a wręcz obsesyjnej potrzebie, ponownego zażycia substancji dla poprawy nastroju czy ucieczki od problemów.

W praktyce oba mechanizmy zwykle współwystępują, prowadząc do błędnego koła nałogu.

Uzależnienia behawioralne

Coraz częściej mówi się o uzależnieniach behawioralnych, które dotyczą czynności zamiast substancji. Mogą być one równie destrukcyjne jak alkoholizm czy narkomania. Wśród najczęściej spotykanych wymienia się:

  • uzależnienie od seksu i pornografii,
  • zakupoholizm (nadmierne wydawanie pieniędzy),
  • pracoholizm,
  • uzależnienie od komputera, internetu, mediów społecznościowych czy gier komputerowych,
  • hazard,
  • bigoreksję (obsesyjne ćwiczenia fizyczne i dążenie do rozbudowy mięśni).

Takie uzależnienia zwykle rozwijają się nieświadomie – osoba „wypracowuje” je w celu regulowania emocji. Czynność daje złudne poczucie bezpieczeństwa i kontroli, choć w rzeczywistości przejmuje nad nią władzę.

Na czym polega terapia uzależnień?

Terapia uzależnień to proces leczenia choroby, która rozwija się w wyniku utraty kontroli nad zażywaniem substancji psychoaktywnych lub wykonywaniem określonych czynności. Choć uzależnienia mogą dotyczyć różnych obszarów – alkoholu, narkotyków, hazardu, internetu czy seksu – ich istota jest wspólna: to niezdolność do konstruktywnego radzenia sobie z emocjami i trudnościami życia codziennego. Przedmiot uzależnienia staje się jedynie „narzędziem”, które chwilowo maskuje problem, ale w dłuższej perspektywie go pogłębia.

W terapii uzależnień celem nie jest więc wyłącznie zaprzestanie korzystania z substancji czy zachowania, ale przede wszystkim nauka zdrowego przeżywania emocji, rozpoznawania ich i radzenia sobie z nimi bez sięgania po destrukcyjne mechanizmy.

Leczenie uzależnienia - etapy terapii leczenia uzależnień

Proces terapeutyczny jest złożony i zazwyczaj obejmuje kilka kluczowych etapów:

  • Detoksykacja (w przypadku uzależnień od substancji) – polega na oczyszczeniu organizmu z toksyn i złagodzeniu objawów odstawienia. Jest prowadzona pod ścisłą kontrolą medyczną.
  • Diagnoza i wstępna motywacja – terapeuci pomagają pacjentowi zrozumieć, czym jest choroba uzależnienia, oraz budują gotowość do leczenia.
  • Terapia podstawowa – najczęściej realizowana w formie terapii stacjonarnej lub ambulatoryjnej. Wykorzystuje się metody psychoterapii, takie jak terapia poznawczo-behawioralna, terapia motywująca czy terapia grupowa.
  • Nauka nowych strategii radzenia sobie – pacjent uczy się rozpoznawać „wyzwalacze” głodu, stosować techniki kontroli emocji i budować zdrowe relacje społeczne.
  • Terapia pogłębiona i utrwalająca – obejmuje pracę nad sobą po zakończeniu leczenia podstawowego, udział w grupach wsparcia (np. Anonimowi Alkoholicy) i psychoterapię indywidualną.

Cele terapii uzależnień

Cele terapii różnią się w zależności od rodzaju uzależnienia, ale wszystkie łączy wspólny mianownik: odzyskanie kontroli nad własnym życiem. Do głównych celów zaliczamy:

  • całkowitą abstynencję w przypadku uzależnień od substancji psychoaktywnych (alkohol, narkotyki, leki),
  • ograniczenie i naukę zdrowego korzystania w uzależnieniach behawioralnych (np. komputer, seks),
  • poprawę zdrowia psychicznego i fizycznego,
  • odbudowanie relacji rodzinnych i społecznych,
  • wypracowanie poczucia odpowiedzialności i sprawczości,
  • rozwijanie umiejętności konstruktywnego radzenia sobie z emocjami i stresem.

Skuteczność terapii uzależnień

Skuteczność terapii zależy od wielu czynników: motywacji pacjenta, jakości programu terapeutycznego, wsparcia rodziny i środowiska społecznego. Kluczowe znaczenie ma konsekwencja i gotowość do zmiany.

  • Statystyki wskazują, że osoby kończące pełen cykl terapii i kontynuujące pracę nad sobą (np. w grupach wsparcia) mają znacznie większe szanse na trwałą abstynencję lub kontrolę zachowania.
  • Terapia nie zawsze oznacza „natychmiastowe wyleczenie” – to raczej proces uczenia się życia na nowo.
  • Nawroty są częścią tego procesu, ale nie przekreślają skuteczności leczenia – często stają się elementem dalszego rozwoju i motywacji do pracy nad sobą.

Terapia uzależnień jest więc drogą do odzyskania wolności i jakości życia, a jej skuteczność rośnie, gdy pacjent aktywnie współpracuje z terapeutami i otoczeniem.

Potrzebujesz pomocy lub ktoś z Twoich bliskich?
Koniecznie skontaktuj się z naszym ośrodkiem leczenia uzależnień. Pomożemy!

Gdzie szukać pomocy dla osób uzależnionych?

Pomoc dla osób uzależnionych jest dostępna w wielu formach i niemal w każdym mieście. Działają tam poradnie oraz ośrodki leczenia uzależnień, w których pacjenci i ich rodziny mogą otrzymać wsparcie specjalistów. Leczenie obejmuje zarówno terapie indywidualne, jak i grupowe, a także warsztaty i programy samopomocowe.

Do najczęściej oferowanych form wsparcia należą:

  • warsztaty edukacyjne rozwijające umiejętności interpersonalne, uczące rozpoznawania emocji i mechanizmów uzależnienia,
  • mitingi oparte na programie Dwunastu Kroków (m.in. Anonimowi Alkoholicy, Anonimowi Narkomani, Anonimowi Seksoholicy, Anonimowi Jedzenioholicy),
  • psychoterapia indywidualna i grupowa prowadzona przez doświadczonych terapeutów,
  • konsultacje z psychiatrą i – w wielu przypadkach – darmowa pomoc prawna.

Wszystkie te formy wsparcia są refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia, a co istotne – z pomocy można korzystać także bez ubezpieczenia.

Terapia odwykowa ambulatoryjna i jej ograniczenia

Terapie w poradniach i ośrodkach najczęściej mają charakter ambulatoryjny, czyli dochodzący. Oznacza to, że pacjent uczestniczy w zajęciach, a następnie wraca do swojego środowiska. W wielu przypadkach jest to wystarczające, jednak zdarza się, że osoba uzależniona, mimo doraźnego wsparcia, nie radzi sobie z uzależnieniem. Powrót do starego otoczenia, presja rówieśnicza czy brak kontroli sprzyjają nawrotom.

W takich sytuacjach najskuteczniejszym rozwiązaniem staje się skierowanie do zamkniętego ośrodka leczenia uzależnień.

Terapia w zamkniętym ośrodku terapii uzależnień

Terapia stacjonarna to jedna z najskuteczniejszych form leczenia uzależnień, ponieważ:

  • zapewnia pacjentowi oderwanie od destrukcyjnego środowiska,
  • pozwala na kompleksową i ciągłą pracę nad sobą,
  • ułatwia zmianę schematów myślenia i zachowania,
  • daje dostęp do wielu form wsparcia: terapii indywidualnej, grupowej, rodzinnej oraz farmakoterapii, jeśli jest konieczna.

Pobyt w takim ośrodku trwa zwykle od roku do dwóch lat, ale efekty są zdecydowanie trwalsze niż w przypadku terapii ambulatoryjnych.

Problemem bywają jednak długie kolejki i formalności związane ze skierowaniem. Tymczasem osoba uzależniona często potrzebuje pomocy natychmiast – zwłaszcza gdy pojawiają się dodatkowe zagrożenia, takie jak epizody depresyjne, napady lękowe czy ryzyko samookaleczeń.

Dlatego coraz więcej osób korzysta z oferty prywatnych ośrodków terapii uzależnień. Choć są one płatne, to czas oczekiwania na miejsce jest tam znacznie krótszy – w wielu przypadkach pacjent może rozpocząć terapię od razu.

Współuzależnienie i "twarda miłość" - psychoterapia dla bliskich osoby uzależnionej

Uzależnienie nie dotyczy tylko osoby uzależnionej – jego skutki odczuwa całe otoczenie, a w szczególności najbliższa rodzina. Długotrwałe życie z osobą w nałogu prowadzi do współuzależnienia, czyli stanu, w którym bliscy zaczynają ulegać mechanizmom choroby i funkcjonować według jej zasad.

Na czym polega współuzależnienie?

Osoba współuzależniona często nieświadomie wspiera trwanie nałogu, ponieważ:

  • usprawiedliwia zachowania uzależnionego przed innymi i przed sobą,
  • ponosi konsekwencje jego działań (np. spłaca długi, ukrywa problemy),
  • przejmuje na siebie winę i odpowiedzialność,
  • grozi odejściem, brakiem wybaczenia, ale nigdy tego nie realizuje,
  • żyje w błędnym przekonaniu, że „prawdziwa miłość wymaga poświęcenia za wszelką cenę”.

Taki wzorzec relacji może trwać latami, cementując cierpienie obu stron i oddalając moment podjęcia leczenia.

„Twarda miłość” – sposób na realną zmianę

Aby przerwać błędne koło, bliscy mogą zastosować zasady tzw. twardej miłości. Polegają one na konsekwentnym podejmowaniu trudnych decyzji i działań, które:

  • mogą być odbierane przez osobę uzależnioną jako bolesne lub niesprawiedliwe,
  • wywołują bunt, złość czy poczucie odrzucenia,
  • ale jednocześnie stają się impulsem do zauważenia problemu i podjęcia leczenia.

To postawa, która jasno komunikuje: „kocham cię, ale nie pozwolę patrzeć, jak się wyniszczasz”. Konsekwentne działania bez taryfy ulgowej mogą działać jak „kubły lodowatej wody”, chwilowo wytrącając osobę uzależnioną z mechanizmów nałogu – a ta chwila może uratować jej życie.

Rola psychoterapii dla bliskich

Psychoterapia dla osób współuzależnionych uczy:

  • rozpoznawania i zatrzymywania mechanizmów współuzależnienia,
  • stawiania zdrowych granic i dbania o własne potrzeby,
  • konsekwentnego stosowania zasad „twardej miłości”,
  • budowania siły psychicznej i wsparcia w grupie osób o podobnych doświadczeniach.

Dzięki temu rodzina staje się realnym wsparciem w procesie zdrowienia, a nie mimowolnym sprzymierzeńcem choroby.

O autorze

mgr Waldemar Wantoch-Rekowski

psycholog, specjalista psychoterapii uzależnień

Pomysłodawca i współwłaściciel Ośrodka „WANT”, od 20 lat pomagający osobom uzależnionym. Ukończył studia psychologiczne w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Sopocie oraz Studium Pomocy Psychologicznej i Studium Terapii Uzależnień w Warszawie. Odbył staż kliniczny oraz superwizje w WOTUW Stanomino i brał udział w wielu kursach i terapiach dla osób uzależnionych. W 2008 roku zaczął tworzyć Poradnię Leczenia Uzależnień w Szpitalu Specjalistycznym w Kościerzynie, a w 2013 roku, powołał do życia ośrodek terapii uzależnień „WANT”.

 

 

Call Now Button